Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ» ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ : Δίνετε «Γη και ύδωρ» στους επιχειρηματικούς ομίλους και τσακίζετε τις ανάγκες και τη ζωή του λαού

.   24 Οκτωβρίου 2019   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ» ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ : Δίνετε «Γη και ύδωρ» στους επιχειρηματικούς ομίλους και τσακίζετε τις ανάγκες και τη ζωή του λαού

 

Στη συζήτηση του «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου της κυβέρνησης, στην Ολομέλεια, μίλησε το απόγευμα της Πέμπτης ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕΔ. Κουτσούμπας. Παρατίθεται η ομιλία:

«Η προσπάθεια κύριοι της ΝΔ να δημιουργήσετε ευνοϊκό πεδίο για το μεγάλο κεφάλαιο σε βάρος των εργαζόμενων, του ελληνικού λαού, δεν μπορεί να κρυφτεί.

Όποια σελίδα του νομοσχεδίου κι αν κοιτάξει κανείς, «θα τρίβει τα μάτια του». Ο εκσυγχρονισμός της κρατικής λειτουργίας την οποία διακηρύσσετε, αφορά την πιο αποτελεσματική στήριξη του μεγάλου κεφαλαίου για να μετατρέψει παραλίες, βουνά, γειτονιές των πόλεων, σε πεδία τοποθέτησης των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων του.

Το νομοσχέδιο που φέρνετε, αποκαλύπτει το μέγεθος της υποκρισίας, η οποία βέβαια διακρίνει κάθε στυλοβάτη του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Ενώ δε σταματάτε να κλίνετε σε όλες τις πτώσεις την «πράσινη ανάπτυξη» και την ανάγκη σεβασμού στο περιβάλλον, το σχέδιο νόμου σας, περιλαμβάνει μια σειρά διατάξεις που μόνο ως «περιβαλλοντικές βόμβες» μπορούν να χαρακτηριστούν. Συνεχίζοντας το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης, προωθείτε νέες διατάξεις, οι οποίες θρυμματίζουν ό,τι λιγοστό είχε μείνει όρθιο από τους μηχανισμούς περιβαλλοντικού ελέγχου των επενδύσεων.

Σίγουρα, η αυτόματη αδειοδότηση για κάθε επένδυση, η οποία γίνεται μέσα σε επιχειρηματικά πάρκα, θα βελτιώσει τους «δείκτες επιχειρηματικότητας».

Και πώς να μην τους βελτιώσει;

Όταν οι έλεγχοι γίνονται από τους ίδιους τους επιχειρηματίες που έχουν φτιάξει τα πάρκα, είμαστε σίγουροι, ότι «όλα καλώς καμωμένα» θα προκύπτουν συνεχώς. Αυτός είναι ο χαρακτήρας της ανάπτυξης που προωθείτε, τόσο εσείς, όσο και το «υπουργείο αντιπολίτευσης». Γη και ύδωρ στους λίγους.

Βασικός στόχος του σχεδίου νόμου είναι η γενική άρση μιας σειράς ελέγχων που γίνονταν από το κράτος, προκειμένου μια επένδυση να αδειοδοτηθεί. Βαφτίζετε κάθε έλεγχο «γραφειοκρατία» και αξιοποιώντας διάφορα «αστεία» παραδείγματα και επιχειρήματα -τα οποία δεν έχουν σχέση με το θέμα αδειοδότησης των επιχειρήσεων- προσπαθείτε να οικοδομήσετε μια κοινωνική στήριξη στις αλλαγές που φέρνετε.

Αλήθεια, κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, εξηγήστε μας, το τίμημα που πρέπει να πληρώσει ο εργαζόμενος για να μην ταλαιπωρηθεί 2 μέρες, όταν εγγράφει το παιδί του στα διάφορα μητρώα, είναι να μην γίνεται κανένας έλεγχος, όταν κάποιος χτίζει ένα διυλιστήριο ή όταν κάποιος τσιμεντώνει 6 χιλιάδες στρέμματα, το μεγαλύτερο αστικό ακίνητο στην Ευρώπη;

Αλήθεια, πιστεύετε, πως μια σύνθετη τεχνική εγκατάσταση, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, μπορεί να αξιολογηθεί τεχνικά ή περιβαλλοντολογικά σε μερικές μόνο εβδομάδες; Είναι δυνατόν να γίνει αυτό;

Σε καμιά περίπτωση.

Η πίεση της fast track αδειοδότησης, δεν γίνεται κυρίως για να μειώσετε το χρόνο της αδειοδοτικής διαδικασίας. Γίνεται για να διασφαλίσετε πως οι εντολείς σας, το μεγάλο κεφάλαιο, θα έχει πάντα θετική απάντηση.

Βάζετε στις υπηρεσίες ένα ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο, ποινικοποιώντας μάλιστα, τυχόν καθυστερήσεις. Διευκολύνετε ποικιλότροπα τις διαδικασίες αδειοδότησης, γιατί στόχος σας είναι να μπορούν όλες οι επενδύσεις να γίνονται, χωρίς ούτε καν τους σημερινούς, έστω στοιχειώδεις ελέγχους.

Βέβαια, για τους διάφορους μονοπωλιακούς ομίλους ταλαιπωρία είναι οι υπάλληλοι που αρνούνται να κάνουν λάστιχο ακόμα και τους δικούς σας νόμους για το τι είναι δάσος, όπως στο παράδειγμα του Ελληνικού, όπου τελικά, έγινε λάστιχο μόνο η πολιτική συνεργασία σας με το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όρισε συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ ως πρόεδρο, προκειμένου να «ψηφίσει» ότι το δάσος δεν είναι δάσος.

Αυτό θέλετε να λύσετε. Διαμορφώνετε ένα πλαίσιο λειτουργίας του κράτους, όπου πρακτικά απαγορεύεται, οποιαδήποτε καθυστέρηση θετικής απάντησης σε έναν μεγαλοεπιχειρηματία.

Αντίστοιχο παράδειγμα του προσανατολισμού σας, είναι οι διάφορες ψηφιακές βάσεις δεδομένων που προωθούνται στο νομοσχέδιο και που σε μια πρώτη ανάγνωση φαίνονται σαν «αναγκαίοι ψηφιακοί εκσυγχρονισμοί». «Ψηφιακή βάση γης», «ψηφιακή βάση υποδομών», «ψηφιακή βάση επιχειρήσεων»…

Αλλά ποιον υπηρετεί αυτή η ψηφιοποίηση;

Εδώ δεν μπορείτε να κρυφτείτε. Η «ψηφιακή βάση γης», έχει σαν στόχο να διευκολύνει μεγαλοεπενδυτές, τα αναπτυξιακά funds κάθε είδους, εγχώρια και ξένα, να μπορούν πολύ γρήγορα και πολύ πιο εύκολα να γνωρίζουν πού μπορούν να επενδύσουν, από πού πρέπει να περάσει ο καινούργιος δρόμος για να προχωρήσει η επένδυση τους χωρίς να χρειάζεται ούτε καν να περάσουν να ρίξουν έστω μια ματιά, απ’ την περιοχή που τους ενδιαφέρει!

Το «ψηφιακό μητρώο υποδομών» είναι η πρώτη φάση, για να αναθέσετε στη συνέχεια, τη συντήρηση και την ανακατασκευή των διαφόρων υποδομών σε μαζική κλίμακα, επιταχύνοντας περαιτέρω τη συγκέντρωση του κλάδου της κατασκευής.

Τα «ψηφιακά μητρώα» θα επιτρέψουν στις τράπεζες να δανειοδοτούν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, στις μεγάλες επιχειρήσεις να αυξάνουν τα επιχειρηματικά τους δίκτυα γνωρίζοντας με μεγάλη σαφήνεια το πού μπορούν να επενδύσουν, επιταχύνοντας τη συγκέντρωση, για παράδειγμα στον κλάδο του επισιτισμού.

Αλήθεια, τι θα κερδίσουν οι απλοί εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, οι τοπικές οικονομίες, αν οι επενδυτικοί οίκοι, τα funds, οι μεγάλοι όμιλοι, οι τράπεζες εσωτερικού και εξωτερικού, μπορούν να αποφασίζουν άμεσα σε ποιο μέρος θα προχωρήσουν νέες μεγάλες μονάδες;

Τι θα κερδίσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα σε μια περιοχή της χώρας, αν τα ηλεκτρονικά σας συστήματα δίνουν αυτόματα άδειες για ίδρυση μιας βιομηχανίας, χωρίς να περνά πλέον καθόλου απ’ τα χέρια ούτε καν του τοπικού δήμου;

Τι θα κερδίσουν οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματοβιοτέχνες, έμποροι αν οι ψηφιακές βάσεις, επιτρέψουν στις μεγάλες αλυσίδες λιανικής πώλησης τροφίμων, για παράδειγμα, να επεκτείνουν τα δίκτυά τους, οπουδήποτε τους ενημερώνει το εμπορικό μητρώο, ότι έχει αρκετή, περισσότερη δουλειά;

Δεν μας εκπλήσσει η λογική σας κύριοι της ΝΔ. Είναι η λογική του κεφαλαίου την οποία πιστά υπηρετείτε. Ό,τι είναι χρήσιμο για το κεφάλαιο είναι και νόμιμο. Απλά, τώρα θέλετε να υφαρπάξετε και την κοινωνική συναίνεση, χρησιμοποιώντας άσχετα μεταξύ τους παραδείγματα.

Γι’ αυτό και είναι τουλάχιστον προκλητικό, για να είμαι ήπιος στους χαρακτηρισμούς, να τολμάτε να συγκρίνετε την υπαρκτή μεγάλη ταλαιπωρία ενός εργαζόμενου για να λύσει κάποιο ζήτημα που έχει με το κράτος, με τις διευκολύνσεις που απαιτούν οι μεγάλοι όμιλοι και που τους παρέχετε εσείς απλόχερα.

Δε μένετε όμως, μόνο σ’ αυτά τα δώρα προς το κεφάλαιο. Όποια σελίδα του νομοσχεδίου και αν κοιτάξει κανείς, θα δει διατάξεις που ευνοούν τις επενδύσεις, ενισχύουν την κρατική χρηματοδότηση προς μεγάλους ομίλους.

Μας λέτε ότι φύγαμε από την εποπτεία της ΕΕ. Και ποιο μέτρο λαμβάνετε για να πανηγυρίζετε; Μήπως ανεβάζετε τις συντάξεις; Μήπως ανεβάζετε τους μισθούς;

Όχι. Απλά, αποφασίσατε πως η κατάργηση της εποπτείας, πρέπει να σημαίνει, πως εσείς, η ελληνική κυβέρνηση και μόνο, αποφασίζει ποια επένδυση θα θεωρείται σημαντική, χωρίς να χρειάζεται έγκριση από την ΕΕ.

Συγχαρητήρια. Αποδεικνύετε τι σημαίνει εθνική κυριαρχία μέσα στον καπιταλισμό!

Δεν σταματάτε να μιλάτε π.χ. για την «ελευθερία του Τύπου» και πώς η οικονομία της αγοράς κανονίζει ποια κανάλια θα λειτουργούν και ποια όχι.

Αλλά ακόμα και αυτό, δηλαδή το δικό σας κριτήριο περί ελευθερίας της αγοράς, πάει περίπατο, αφού ετοιμάζεστε να χρηματοδοτήσετε τα κανάλια μέσα από το ΕΣΠΑ.

Θα μας απαντήσετε βέβαια, ότι εσείς είστε υπέρ της επιχειρηματικότητας, πως το σχετικό σας πλαίσιο πριμοδοτεί όχι μόνο τις μεγάλες αλλά και τις μικρές επιχειρήσεις. Θα μας φέρετε και διάφορα -και φέρατε μερικά- μεμονωμένα παραδείγματα μικρών επιχειρήσεων που πέτυχαν. Οι ιδεολόγοι σας μάλιστα πάνε ακόμα πιο μακριά. Έγραφε πρόσφατα κάποιος απ’ αυτούς, πως «την εποχή που μια startup πωλείται 50 εκατομμύρια δεν υπάρχουν πια τάξεις. Είναι «passe», παρελθόν, ξεπερασμένο»!

Μα κύριοι, απ’ όσα λέτε τι ακριβώς είναι αλήθεια;

Ο ΣΕΒ π.χ. έγραφε πως οι πολλές μικρές επιχειρήσεις «είναι η φτώχεια των εθνών». Η ΕΕ, σε όλα της τα ντοκουμέντα κάνει λόγο για «ανάγκη περιορισμού του μεγάλου αριθμού των μικρών επιχειρήσεων». Τα μνημόνια που ψηφίσατε όλοι και τις συνταγές των οποίων ακολουθείτε, καταργούν μια σειρά διατάξεις που οδηγούν σε μια επιτάχυνση της συγκέντρωσης της παραγωγής στο μεγάλο κεφάλαιο.

Τα γεγονότα λοιπόν είναι πεισματάρικα και δεν χρειάζεται και καμιά ιδιαίτερη ευφυία. Μόνο ίσως μια προσεκτική χρήση της γλώσσας.

Δεν είναι μόνο αδύνατο, στις συνθήκες του μονοπωλιακού καπιταλισμού, ένα φτωχό παιδί να γίνει πλούσιος μεγαλοεπιχειρηματίας. Είναι απλά απίθανο, αφού η συντριπτική τους πλειοψηφία θα παραμείνουν φτωχά, θα μείνουν στην ίδια κοινωνική τάξη με αυτή των γονιών τους.

Δεν είναι αδύνατο, στον καπιταλισμό, μια startup να πουληθεί για μερικά εκατομμύρια. Είναι, απλά απίθανο, γιατί η μεγάλη πλειοψηφία τους θα κλείσει.

Αυτό άλλωστε επιδιώκει και η πολιτική σας, περιορισμό του αριθμού επιχειρήσεων και διαμόρφωση «εθνικών πρωταθλητών».

Πέραν όμως αυτού, το ίδιο το επιχείρημα που χρησιμοποιείτε, σας «καρφώνει». Αποδεικνύει γιατί τις θέλετε τις stratup. Απλά, για να πουληθούν, οι πιο πετυχημένες από αυτές, στο μεγάλο κεφάλαιο.

Δεν καταργούνται λοιπόν οι τάξεις, επειδή υπάρχει μια ταξική θεωρητική κινητικότητα και «προς τα πάνω» και «προς τα κάτω».

Η ατομική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, το κληρονομικό δίκαιο, η διαιώνιση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, ο ποιοτικά διαφορετικός κόσμος που μεγαλώνει και αντιμετωπίζει ένα παιδί μιας εργατικής οικογένειας από ένα παιδί μιας μεγαλοαστικής οικογένειας, έρχονται να ευθυγραμμιστούν απόλυτα με το πραγματικό κοινωνικό οικονομικό πρόβλημα: Την αδήριτη, επί «ποινή εξαφάνισης», εσωτερική ανάγκη του ίδιου του κεφαλαίου, για συνεχή αυτο-αξιοποίηση και αυτο-αύξηση.

Αυτό είναι και το πρόβλημα. Και ξέρετε, και εσείς κύριε Μητσοτάκη που δεν είστε αυτή τη στιγμή στην αίθουσα και εσείς κύριε Τσίπρα που επίσης δεν είστε στην αίθουσα -και αναφέρομαι και στους δυο σας γιατί δεν διαφοροποιείστε σε αυτά τα ζητήματα στην πραγματικότητα- ότι αυτό που φαίνεται σαν η δύναμη του καπιταλιστικού συστήματος, αφού η κυριαρχία του κεφαλαίου οδηγεί σε οικονομικές αποφάσεις που ευνοούν την αυτοαύξησή του και άρα σε εδραίωσή του, είναι και η τεράστια ταυτόχρονα αδυναμία του. Γιατί ο καπιταλισμός έχει ως κριτήριο το παρελθόν. Έχει ως κριτήριο το κέρδος.

Πως η συσσώρευση πλούτου απ’ το παρελθόν, που προέκυψε απ’ την κλοπή της εργασίας των πολλών, θα παραμείνει και θα διευρυνθεί στο μέλλον, οδηγώντας σε ακόμα μεγαλύτερη κλοπή. Γι’ αυτό και είναι, όχι απλά, μόνο ένα άδικο σύστημα για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων αλλά είναι και αναποτελεσματικό και αντιφατικό και καταστροφικό σύστημα σήμερα. Καταστροφικό για τους ανθρώπους, για τη φύση, για την ίδια την κοινωνία.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Το πολυνομοσχέδιο για την ανάπτυξη με τον τίτλο «επενδύω για την Ελλάδα» έχει μέτρα ενίσχυσης των επιχειρηματικών ομίλων και μέτρα που χτυπούν όσα εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις είχαν απομείνει από τα χρόνια της κρίσης, αλλά και με νέα μορφή καταστολής του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος, με ωμή παρέμβαση του κράτους στη ζωή και τις αποφάσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Με το πολυνομοσχέδιο, «φύλλο συκής» που είχε απομείνει στο εργατικό δίκαιο, το καταργείτε. Οι ενώσεις προσώπων, αυτό το κρατικό εργαλείο στην υπηρεσία των εργοδοτών, αναβαθμίζεται. Μπαίνουν ξανά μπροστά, παίρνουν ρόλο στο τσάκισμα μισθών, στη γενίκευση της ευελιξίας, στη δημιουργία όρων μεγαλύτερης κερδοφορίας, με όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Η εμπειρία από την όχι και τόσο μακρινή περίοδο του 2012 αποτυπώνει τον ξεκάθαρο ρόλο των ενώσεων προσώπων ως συμπιεστή μισθών και εργατικών δικαιωμάτων, ως «δούρειο ίππο» στο χτύπημα συνδικαλιστικών οργανώσεων, της ίδιας της διεκδικητικής πάλης. Οι συμβάσεις που υπογράφτηκαν από τις ενώσεις προσώπων, από 217 το 2011 πενταπλασιάστηκαν και έφτασαν τις 976 το 2012.

Μαζί με το νομοθετημένο κατώτερο μισθό, μειωμένο κατά 22% και κατά 32% για τους νέους, οι ενώσεις προσώπων τσάκισαν το μέσο μισθό σχεδόν σε κάθε κλάδο.

Σήμερα, έχουμε επανάληψη αυτού του έργου. Είναι πρόκληση ενώ βάζετε ασφυκτικούς όρους στη ζωή και στις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων, για το συγκεκριμένο εργαλείο χτυπήματος των συμβάσεων, τις ενώσεις προσώπων, χρειάζονται μόνο τα 3/5 των εργαζομένων, με τη συμμετοχή μέσα, κάθε είδους διευθυντικού στελέχους, ανθρώπων της εργοδοσίας και δίνετε σε αυτό το μηχανισμό πλήρης ελευθερία κινήσεων.

Τη στιγμή που, για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, ο νόμος 1264/82, αναφέρει διάρκεια θητείας ως και 3 έτη, η διάρκεια θητείας των ενώσεων προσώπων, δεν θα υπόκειται σε κανένα χρονικό περιορισμό!

Μιλάμε δηλαδή για ένα σταθερό μηχανισμό δίπλα στον κάθε εργοδότη, χωρίς έλεγχο, χωρίς κανένας να μπορεί να αναιρέσει αποφάσεις τους.

Όλες αυτές τις ημέρες υποκρίνεστε πως το νομοσχέδιο θεμελιώνει καλύτερα τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συμβάσεις, όταν εξακολουθεί να παραμένει η ίδια άθλια νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης και του εκάστοτε υπουργού πάνω στη διαμόρφωση του κατώτερου μισθού.

Ακόμα και τη γενική αρχή σας, αυτή που εσείς υπερασπίζεστε «δια πάσαν νόσον», ότι δηλαδή η αγορά τα ρυθμίζει όλα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, καταστρατηγείτε.

Έχετε φορέσει χειροπέδες στις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Ο νόμος Βρούτση της ΝΔ, που διατήρησε στο ακέραιο η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και μετατράπηκε πλέον όπως είναι γνωστό και όπως τον λένε όλοι οι εργαζόμενοι σε νόμο Βρούτση – Αχτσιόγλου, είναι ο ίδιος νόμος που ισχύει όλα αυτά τα χρόνια και προβλέπει τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από τον υπουργό. Ο ίδιος ο υπουργός θα αποφασίζει και για τις κλαδικές Συμβάσεις, ο ίδιος ο υπουργός θα αποφασίζει για όλα.

Μέσα από το πολυνομοσχέδιο που έχουμε στα χέρια μας, σχεδόν σε κάθε κρίσιμο άρθρο, αναφέρει στον επίλογο πως ο υπουργός με τις υπουργικές αποφάσεις, με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις και με διατάξεις, θα γίνεται ο μόνιμος και απόλυτος ρυθμιστής. Ανά πάσα ώρα και στιγμή θα μπορεί να παρεμβαίνει και να ξαναγράψει την εργατική νομοθεσία και το συνδικαλιστικό νόμο. Με υπουργική απόφαση θα μπορεί να εξειδικεύει τα κριτήρια για τις επιχειρήσεις που εξαιρούνται από τις κλαδικές συμβάσεις.

Οι ρήτρες εξαίρεσης που περιλαμβάνουν, είναι όλα τα επιχειρήματα της μεγάλης εργοδοσίας, τα οποία χρησιμοποιεί για να απολύει, για να μειώνει μισθούς, για να αλλάζει εργασιακές σχέσεις. Δεν υπάρχει άρθρο που να μην εξουσιοδοτεί τον υπουργό, τον απόλυτο άρχοντα, να διαμορφώνει όρους αμοιβής καθώς και όρους λειτουργίας των συνδικάτων.

Με 10 Υπουργικές Αποφάσεις θα καθορίζει τα πάντα. Δε μιλάμε για κάποιο νομοσχέδιο που ψηφίζετε απόψε, αλλά για εν λευκώ εξουσιοδότηση στον υπουργό Βρούτση να μην αφήσει τίποτε όρθιο. Και αυτό θα φανεί και σε όσα πούμε παρακάτω.

Επιπλέον, μέσα στο νομοσχέδιο προβλέπεται ότι η τοπική σύμβαση υπερισχύει έναντι των άλλων. Στην ουσία αναφερόμαστε για τους όρους λειτουργίας των περιβόητων ειδικών οικονομικών ζωνών, για τις οποίες μιλούσε το ΔΝΤ από το 2010. Δηλαδή, ειδικό φορολογικό καθεστώς για τους περίφημους «επενδυτές» και καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους, όπου θα εξαιρούνται και από τις ελάχιστες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα ελάχιστα που έχουν απομείνει από εργατικά δικαιώματα και με νέους περιορισμούς στη συνδικαλιστική δράση και οργάνωση. Θα δημιουργηθούν εκτεταμένες ζώνες πολύ φτηνής εργασίας.

Στο ίδιο πολυνομοσχέδιο προσπαθείτε να θωρακίσετε ένα αντεργατικό πλαίσιο, ώστε να μην υπάρχει κανένα ενδεχόμενο απόσπασης δικαιωμάτων, αυξήσεων σε μισθούς, στην υπογραφή συμβάσεων.

Μιλάτε για παράδειγμα «τεκμηρίωσης» ώστε να επεκταθεί μια σύμβαση. Στην ουσία αποτελεί το όχημα για να μην επεκταθεί καμία σύμβαση.

Ακόμα και αν, μια συνδικαλιστική οργάνωση, σε αυτό το περιβάλλον που διαμορφώνετε, κατορθώσει μέσα από τους αγώνες, μέσα από συλλογικές διαδικασίες, να «στριμώξει» την εργοδοσία και να την «τραβήξει» σε διαπραγματεύσεις, η συζήτηση θα κολλάει στο νομοθετικό πλαίσιο και στην περιβόητη τεκμηρίωση!

Τι σημαίνει αλήθεια, «τεκμηρίωση»; Ποιος την αποφασίζει;

Για τη Διαιτησία δε, πάλι προσπαθείτε να θωρακίσετε τις απαιτήσεις των εργοδοτικών ενώσεων που δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους.

Τι σημαίνει το σημείο π.χ. στο πολυνομοσχέδιο που αναφέρει, πως πρέπει «από κοινού να προσφύγουν εργοδότες και εργαζόμενοι»;

Πρακτικά σημαίνει, ότι δεν θα μπορούν να προσφύγουν οι εργαζόμενοι.

Απαγορεύεται, δηλαδή, η μονομερής προσφυγή! Τόσο φιλεργατικά είναι τα μέτρα του νομοσχεδίου σας!

Το νομοσχέδιο, παραπλανητικά θέτει τον τίτλο «μέτρα προστασία εργαζομένων μερικής απασχόλησης», προβλέποντας προσαύξηση για την πρόσθετη ώρα κατά 12%.

Είναι φανερό, ότι μ’ αυτή τη ρύθμιση ικανοποιείτε τις ανάγκες των επιχειρήσεων και μόνο. Δίνετε τη δυνατότητα, να απασχολεί μια επιχείρηση τον εργαζόμενο μια ώρα παραπάνω, και να παίρνει γι’ αυτό ένα ξεροκόμματο. Ενώ, παράλληλα δίνεται η δυνατότητα στον εργοδότη να μη μετατρέπει τη θέση μερικής απασχόλησης σε πλήρους απασχόλησης.

Είναι ομολογία ωμής παρέμβασης υπέρ των επιχειρήσεων, υπέρ της διαβόητης «ευελιξίας».

Κυριολεκτικά, για κάθε άρθρο υπάρχει μια εξαίρεση που στην ουσία αποτελεί και το βασικό κανόνα.

Γίνονται νόμος οι εργοδοτικές αξιώσεις. Για παράδειγμα, μας έκανε εντύπωση το σημείο 2 του άρθρου 59, όπου λέτε, ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται δυσμενώς οι μερικώς απασχολούμενοι σε σχέση με τους συγκρίσιμους εργαζόμενους με κανονική απασχόληση, «εκτός αν συντρέχουν λόγοι που το δικαιολογούν»!

Θα ήταν για γέλια, αν δε μιλούσαμε για ένα πραγματικό δράμα, δηλαδή για τόσο σοβαρά ζητήματα που αφορούν την ίδια τη ζωή, το μισθό της επιβίωσης, εκατοντάδων χιλιάδων, κυρίως νέων παιδιών, που αμείβονται με 360 ευρώ!

Μέσα στο νομοσχέδιο και κυρίως μέσα στην αιτιολογική έκθεση, φανερώνεται το νέο πλήγμα στην Κυριακάτικη αργία, καθώς επεκτείνετε τις εξαιρέσεις, σε εργαζόμενους σε αποθήκες των super market.

Ανοίγει ο δρόμος και για την κυριακάτικη απασχόληση σε όλα τα κέντρα διανομής – logistics, για κάθε είδους εμπόρευμα. Εμείς το είχαμε προβλέψει πως η κατάργηση της Κυριακής – αργίας, θα επεκτείνονταν και σε άλλους τομείς του κλάδου του εμπορίου. Και ότι, δεν αφορούσε μόνο τα μεγάλα εμπορικά κέντρα ή μεγάλους εμπορικούς δρόμους ή τουριστικές περιοχές, όπως λέγατε τότε όλοι σας.

Βεβαίως είναι απαίτηση των μεγαλεμπόρων. Η συζήτηση γύρω από τον αριθμό των Κυριακών που θα έμεναν τα καταστήματα κλειστά, άνοιγε συνολικά το δρόμο για την πλήρη απελευθέρωση της Κυριακής – Αργίας.

Είναι ρυθμίσεις που δεν αφορούν μόνο την Κυριακή – Αργία αλλά απελευθερώνουν συνολικά τον εργάσιμο χρόνο, δηλαδή να είναι ο εργαζόμενος στη διάθεση του εργοδότη 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα.

Αλήθεια τι δουλειά έχει το υπουργείο Εργασίας να έχει το μητρώο των συνδικαλιστικών οργανώσεων; Τι είναι το υπουργείο; Παράρτημα της ασφάλειας;

Το μητρώο είναι θέμα των συνδικάτων. Να έχουν το μητρώο τους, όπως αυτά θέλουν να το έχουν χωρίς κανέναν δερβέναγα πάνω από το κεφάλι τους, χωρίς κρατική ή εργοδοτική παρέμβαση.

Μιλάτε στο όνομα της «δημοκρατίας», όταν η εμπειρία μόνο από τις τελευταίες 2 απεργιακές μάχες, συνοδεύτηκε με απειλές, εκβιασμούς, με απολύσεις στους χώρους δουλειάς. Όταν η εργοδοτική τρομοκρατία απέναντι σε εργαζόμενους και μέλη σωματείων, κορυφώθηκε. Και απαιτείτε σήμερα να μπει το κράτος και η εργοδοσία μέσα στα μητρώα είτε άμεσα είτε ως εγγυητής, λέτε. Και παριστάνετε και τους θιγμένους όταν σας μιλάμε για την επιστημονική, αληθινή ορολογία της αστικής δημοκρατίας ως σύγχρονης δικτατορίας του μεγάλου κεφαλαίου, των μονοπωλίων και του κράτους τους.

Μέσα από το πολυνομοσχέδιο προσπαθείτε να γίνετε και ο κριτής των αποφάσεων των συνδικάτων! Να γίνει ο κ. Βρούτσης σούπερ-πρόεδρος των σωματείων.

Τα σωματεία από την πρώτη μέρα της ίδρυσης τους λειτουργούν με βάση το καταστατικό τους. Το καταστατικό τους ορίζει, πώς παίρνονται οι αποφάσεις, πώς λειτουργεί η απαρτία, πώς καταχωρείται το μητρώο κ.λπ. Όλα αυτά έχουν περάσει από τα πρωτοδικεία, είναι νόμιμα, με βάση και τις δικές σας αρχές.

Αντίστοιχα ο αριθμός των μελών που ψήφισαν σε κάθε σωματείου δεν είναι κρυφός, ούτε υπόγειος. Τα στοιχεία τα έχετε και τώρα!

Αλήθεια, πώς παίρνουν τα σωματεία, κάποια από τα λειτουργικά τους έξοδα; Δε γίνεται μέσα από τον ΟΑΕΔ αυτό;

Το υπουργείο θέλει το καταστατικό της κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης, ακριβώς για να παρεμβαίνει και να ελέγχει τη λειτουργία της. Για να μπορούν κυβέρνηση και εργοδότες να ελέγχουν τα σωματεία, να γνωρίζουν ανά πάσα ώρα και στιγμή, ποιος εργαζόμενος/ εργαζόμενη είναι μέλος του σωματείου, αν έχει αγωνιστικές διαθέσεις μιας και θα ξέρουν αν συμμετέχει σε διαδικασίες του κινήματος, σε συνελεύσεις, σε απεργίες.

Έτσι θα μπορεί να μην προσλαμβάνει ή και να απολύει κάθε εργαζόμενο που τον ενοχλούν οι ιδέες, η δράση του η αγωνιστική στάση του. Είναι καραμπινάτη καταστολή της συνδικαλιστικής δράσης, φακέλωμα των αγωνιστικών διαθέσεων, των σωματείων.

Δεν είναι μακρινές οι εποχές που διακινούνταν μαύρες λίστες δήθεν «ταραξιών εργαζομένων» από το ΣΕΒ. Και σήμερα γίνονται αυτά και τα ξέρετε. Σας έχουμε καταθέσει δεκάδες ερωτήσεις μέσα εδώ σ’ αυτή τη Βουλή τα τελευταία χρόνια για συνδικαλιστικές διώξεις.

Την ίδια στιγμή βάζετε στο μίξερ της τάχα δημοκρατίας και τα κάνετε χυλό, το μητρώο των εργοδοτών, λες και είναι το ίδιο πράγμα.

Το μητρώο των εργοδοτών όμως, δεν είναι προσωπικό δεδομένο. Προκειμένου να δικαιολογήσετε την ωμή παρέμβαση στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, βάζετε στην ίδια μοίρα το μητρώο των συνδικάτων με τον αριθμό των εργαζόμενων που απασχολεί μια εργοδοτική οργάνωση. Ότι τάχα, όπως ζητάτε το μητρώο των συνδικαλιστικών οργανώσεων, έτσι ζητάτε και των εργοδοτών.

Ο αριθμός των εργαζομένων που έχει μια εργοδοτική οργάνωση δεν είναι άγνωστος, διότι είναι η προϋπόθεση που βάλατε μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα για να επεκτείνονται οι ΣΣΕ!

Οι εργοδοτικές ενώσεις βάζουν βέτο κι έτσι δεν επεκτείνονται. Το ξεχάσατε;

Και την ίδια στιγμή το πιο προκλητικό βρίσκεται εδώ, καθώς με την παράγραφο δ του άρθρου 54, θα αποφασίζει ο υπουργός για τη δημοσιότητα, κάθε αναγκαία τεχνική λεπτομέρεια, τη χορήγηση πληροφοριών, την τήρηση της προστασίας προσωπικών δεδομένων και ιδίως τα στοιχεία σε σχέση με την αντιπροσωπευτικότητα!

Στο σημείο 5 του άρθρου 54 προβλέπετε ότι οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και λοιπών οργάνων διοίκησης Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων και Οργανώσεων Εργοδοτών, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων κήρυξης απεργίας, να μπορούν να διεξάγονται και με ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Δηλαδή από το κινητό του, από το σπίτι του, χωρίς την αυτοπρόσωπη συμμετοχή στη συνέλευση, χωρίς δικαίωμα λόγου, συζήτησης, αντιπαράθεσης, υγεία είναι μέσα στο κίνημα, ενεργούς συμμετοχής, μόνο να ψηφίζει με ένα ξερό «ναι» ή «όχι». Γενικευμένη επικράτηση της λογικής ενός «like». Δε σας φτάνει η απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος για το οποίο έχετε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Επιχειρείτε να κόψετε και τους δεσμούς των εργαζομένων μεταξύ τους, το αναφαίρετο δικαίωμά τους να ενημερώνονται, να συζητούν συλλογικά, να συνδιαμορφώνουν τα αιτήματα, το περιεχόμενο και το σχέδιο της δράσης τους, να οργανώνουν τις απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις τους.

Θέλετε να χτυπήσετε τη ζωντανή συμμετοχή των ίδιων των ίδιων των εργαζομένων στις γενικές συνελεύσεις, σε κάθε συλλογική διαδικασία. Ακόμα και κάτω από αυτό το πλήρως ελεγχόμενο περιβάλλον πάλι βάζετε τον υπουργό να ορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις, για το πώς θα αποφασίζεται η απεργία. Όλο αυτό το πλαίσιο του ασφυχτικού ελέγχου, δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκεται στο νομοσχέδιο για την «ανάπτυξη».

Αυτό δε λέγεται εργατικό δίκαιο, λέγεται εργοδοτικό δίκαιο! Εμπεριέχει μέσα του, το πλήρες ξήλωμα κάθε εργατικού δικαίου, κάθε δικαιώματος που είχε μείνει αλώβητο στη φωτιά που πέρασε τα προηγούμενα χρόνια.

Σε μιας τέτοιας σφοδρότητας επίθεση, που στόχο έχει το ίδιο το εργατικό κίνημα και τη συνείδηση κυρίως των εργαζομένων, η απάντηση πρέπει να είναι όχι μόνο ανάλογη, αλλά πρέπει να κατανοηθεί και από όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως σε τι θεό πιστεύουν, ότι πρόκειται για μάχη για την ύπαρξη των Συνδικάτων ως όργανα πάλης των εργατών και όχι ως γραφειοκρατικός μηχανισμός εργοδοτών.

Το αναπτυξιακό σας πολυνομοσχέδιο επίσης, ανοίγει κι άλλο δρόμο, το δρόμο της ιδιωτικοποίησης στους Δήμους και τις Περιφέρειες, αφού δίνει τη δυνατότητα στα Δημοτικά Συμβούλια να ιδιωτικοποιηθούν οι τομείς καθαριότητας, πρασίνου και ηλεκτροφωτισμού.

Κι αυτό βέβαια θα έχει ως αποτέλεσμα -εδώ είμαστε θα το δούμε- ο λαός στις γειτονιές να ακριβοπληρώνει για υποβαθμισμένες και μακριά από τις ανάγκες του υπηρεσίες, ενώ θα οξυνθεί και η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στους δήμους.

Στηρίζουμε λοιπόν τον αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ, για να μην περάσει αυτό το πολυνομοσχέδιο, που δίνει «γη και ύδωρ», νέα προκλητικά προνόμια στους επιχειρηματικούς ομίλους και ταυτόχρονα συνθλίβει τις ζωές και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Τέλος, το γεγονός ότι φέρνετε σ’ αυτό το νομοσχέδιο και τη ρύθμιση για την εφαρμογή της απαράδεκτης Οδηγίας της ΕΕ για παραπέρα ισοτιμία των πτυχίων κολεγίων – πανεπιστημίων, δείχνει πολλά ακόμα για το πού το πάτε κι εσείς το πράγμα στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Τόσο για εσάς, όσο και για το ΣΥΡΙΖΑ που υλοποίησε ως κυβέρνηση, την προηγούμενη φάση της ισοτίμησης, το παραπέρα χτύπημα της εργασιακής επιστημονικής προοπτικής, των δικαιωμάτων των αποφοίτων, όπως και η ένταση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην εκπαίδευση, πάνε χέρι – χέρι με την πολυκατηγοριοποίηση ιδρυμάτων, πτυχίων και αποφοίτων.

Είναι μια ακόμα απόδειξη, ότι η ικανοποίηση των αναγκών και τα συμφέροντα των παιδιών των λαϊκών οικογενειών που σπουδάζουν, δεν μπορούν να ικανοποιηθούν στη στενωπό της καπιταλιστικής ανάπτυξης που όλοι σας έχετε ως «ιερή αγελάδα».

Οι ίδιοι οι φοιτητές, με μαζικές συλλογικές διαδικασίες, με συνελεύσεις και κινητοποιήσεις τις τελευταίες εβδομάδες, σας δίνουν αγωνιστική απάντηση. Απέναντί τους, εκτός από την πολιτική σας έχουν και την φοιτητική σας παράταξη, τη ΔΑΠ, η οποία κάνει ό,τι μπορεί για να παρεμποδίσει αυτές τις συλλογικές διαδικασίες και τις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος.

Το ΚΚΕ στέκεται στο πλευρό όλων των φοιτητών που αγωνίζονται, ενώνει μαζί τους τη φωνή του, ενισχύει τη διεκδίκηση για εξασφάλιση δουλειάς με πλήρη δικαιώματα, στο αντικείμενο των σπουδών τους, για ένα πτυχίο που θα κατοχυρώνει την πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα.

Συνολικά, το ΚΚΕ, τα μέλη, οι φίλοι του, δίνουν όλες τις δυνάμεις τους, ώστε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ευρύτερα το λαϊκό κίνημα, μέσα από τις δικές του διαδικασίες, έξω από την παρέμβαση κράτους και εργοδοτών να μπορέσει να ανασυνταχθεί σε ταξική κατεύθυνση, να δυναμώσει ο αντικαπιταλιστικός – αντιμονοπωλιακός προσανατολισμός της πάλης του, η κοινωνική συμμαχία, να πετάξει έξω τους εγκάθετους της μεγάλης εργοδοσίας από τις γραμμές των σωματείων, να απομονώσει όλους εκείνους που μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα υπονομεύουν τα κατακτημένα με σκληρούς αγώνες δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζομένων».