Η ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΧΑΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ : «Ο αγώνας μας θα είναι νικηφόρος»

.   15 Μαΐου 2020   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΧΑΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ : «Ο αγώνας μας θα είναι νικηφόρος»

Φωτό αρχείουΦωτό αρχείου

«Είμαστε βιομηχανικοί εργάτες. Ξέρουμε πώς είναι να παίζεις με τη φωτιά. Εμείς δένουμε το ατσάλι. Αυτοί χωρίς εμάς δεν μπορούν ούτε ένα γρανάζι της ΛΑΡΚΟ να στρίψουν. Ο αγώνας μας θα είναι νικηφόρος», αναφέρει σε επιστολή της η Κλεοπάτρα Χαλιού, σύζυγος εργάτη της ΛΑΡΚΟ, με αφορμή τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ.

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

«Σαρανταπέντε χρόνια τώρα μες στο κοκκινόχωμα και τη σκουριά. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ακούω τα φουρνέλα να ξεσκίζουν τα βουνά της περιοχής για να πάρουν οι μεταλλωρύχοι το σιδηρονικέλιο. Η βοή του εργοστασίου έγινε ένα με τα μηνίγγια μου. Σαρανταπέντε χρόνια και κάθε φορά που πάω σε άλλο τόπο να κοιμηθώ, κλείνω τα μάτια μου και ακούω τον ήχο από τις περιστροφικές, τα καμίνια και τους σπαστήρες.

Γεννήθηκα στη ΛΑΡΚΟ. Ο πατέρας μου εδώ έχτισε τη ζωή του, εδώ έφτιαξε την οικογένειά του. Από δω βγήκε στη σύνταξη, από δω κληρονόμησε και τον καρκίνο που τον πήρε απ’ τη ζωή. Εδώ έβγαλα το σχολείο, έκανα φίλους, ονειρεύτηκα. Εδώ παντρεύτηκα και έκανα την οικογένειά μου. Ο άντρας μου και αυτός εργάτης της ΛΑΡΚΟ, οικογενειάρχης, τίμιος άνθρωπος.

Μικρό παιδί ήμουν όταν με πήγαιναν οι γονείς μου στη μεγάλη απεργία του 1977 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν. Οι αγωνίες και το βουβό κλάμα τη μάνας μου έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου. Διαθεσιμότητες, απληρωσιά του πατέρα μου, αμέτρητες απολύσεις φίλων και γνωστών που ακολουθούσαν η μια την άλλη…

Αυτό το άγχος ζω ακόμη και τώρα. Τη θέση της μάνας μου έχω πάρει εγώ. Και τη δική μου έχουν πάρει τα παιδιά μου. Η ανησυχία του άντρα μου και των παιδιών μου μην τυχόν και καταστραφεί η ζωή μας, μου ‘χει γίνει κόμπος. Δεν μπορώ να επιτρέψω κανέναν συμφεροντολόγο να μου πάρει τη ζωή μου!

Οι εργαζόμενοι εδώ της ΛΑΡΚΟ παλεύουν κάθε μέρα με τη φωτιά. Πολλοί από αυτούς σακατεύτηκαν, άλλοι σκοτώθηκαν εδώ μέσα. Αυτά μας έχουν αφήσει προίκα, αυτές είναι οι συνέπειες του συστήματός τους, του καπιταλισμού. Ατυχήματα, σακάτηδες και καρκινοπαθείς, καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, εξοντωτικά μέτρα για τον εργάτη. Τώρα, μαζί με την τρομοκρατία της πανδημίας, ο φόβος μεγαλώνει και η κυβέρνηση παίρνει “αέρα στα πανιά της” για να μας ισοπεδώσει!

Οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους έχουμε χρέος να αγωνιστούμε μέχρι την τελική νίκη ενάντια στον εχθρό, είτε αυτός είναι η κυβέρνηση, είτε ο εκκαθαριστής, είτε ο κορονοϊός. Ό,τι κέρδισαν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ μέχρι σήμερα, το κέρδισαν με αγώνες. Εμείς είμαστε αυτοί που φλερτάρουμε με το θάνατο. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να μας “στύψει”. Πέρασαν και άλλοι Μποδοσάκηδες από εδώ και άλλοι εκκαθαριστές. Όλοι θέλανε να μας τσακίσουν και στο τέλος ο αγώνας, η αποφασιστικότητα και η ενότητά μας τους κέρδιζε!

Είμαστε βιομηχανικοί εργάτες. Ξέρουμε πώς είναι να παίζεις με τη φωτιά. Εμείς δένουμε το ατσάλι. Αυτοί χωρίς εμάς δεν μπορούν ούτε ένα γρανάζι της ΛΑΡΚΟ να στρίψουν. Ο αγώνας μας θα είναι νικηφόρος».